W związku z obszerną odpowiedzią prezesa SPGK na mój list skierowany do Rady w dniu 8 czerwca br.,dotyczący zawyżenia ceny wody i ścieków, opublikowaną przez portal iSanok, którą to odpowiedź, jak sądzę, otrzymała również Rada, jestem wręcz zmuszony do ponownego zabrania głosu i ustosunkowania się do tej odpowiedzi.

Gdyby wniosek taryfowy na wodę iścieki sporządzony był uczciwie i rzetelnie to odpowiedź byłabybardzo krótka: nie mamy nic do ukrycia, i aby była pełna jasnośćzapraszam Radę do sprawdzenia, gdyż Rada w poprzedniej kadencjitego nie dokonała. Ale tak nie jest, więc pan prezesdokonuje ekwilibrystyki ekonomicznej aby udowodnić, że cena wody iścieków jest ustalona zupełnie prawidłowo.

Pan prezes twierdzi, że gdybyinwestycja poprawiająca gospodarkę wodno-ściekową finansowanabyła przez środki własne i dotację, wówczas mam rację i niemożna we wniosku taryfowym ujmować amortyzacji środków trwałychsfinansowanych dotacją, natomiast dopuszczalne i niezbędne jestujęcie tej amortyzacji gdy inwestycja finansowana jest dotacją iemisją obligacji, a na dodatek potrzebne jest jeszcze dalszefinansowanie inwestycyjne.

Otóż nie ma takich przepisów, którezezwalałyby na dowolność w zakresie ujmowania w kosztachamortyzacji środków trwałych sfinansowanych dotacją.

Na potwierdzenie swego stanowiska panprezes skonstruował pokrętną tabelę przepływów pieniężnych,która w swych wariantach wykazuje prawidłowość obowiązującejtaryfy (wariant A), oraz brak środków w wysokości 3,327 mln zł wwariancie B, rzekomo przeze mnie proponowanym. Ja nikomu nic nie proponowałem, alestale mówiłem i nadal mówię, że koszty amortyzacji ujęte wewniosku taryfowym są znacznie zawyżone o amortyzację środkówtrwałych sfinansowanych dotacją, a nie powinny być oneuwzględnione, bo tak mówią jednoznacznie obowiązująceprzepisy.

Powyższe stanowisko pana prezesa jestkuriozalne, które nie przynosi chluby ekonomiście, gdyż w tejchwili powstała taka sytuacja, że SPGK dostało na inwestycjedotację unijną w wysokości 62 mln zł, a my mieszkańcy Sanokazmuszeni jesteśmy do wpłaty następnych 62 mln zł, oczywiścierozłożonej w dłuższym okresie czasu.

W wniosku taryfowym nie można ujmowaćfinansowania planowanych inwestycji na dany rok, gdyż takiej pozycjinie ma w tabeli C Rozporządzenia, i byłoby to podwójne obciążenieodbiorców wody: w danym roku finansowanie inwestycji, a wpóźniejszych latach opłata amortyzacji tych wykonanych lubzakupionych środków trwałych. Planowane inwestycje finansowane mogąbyć z amortyzacji i zysku, dotacji, oraz kredytu. Amortyzacjępochłania z nadmiarem wykup obligacji, planowany zysk jestminimalny, dotacja raczej niemożliwa do uzyskania, więc pozostajetylko sfinansować planowaną inwestycję kredytem i to byłobyprawidłowe. Gdyby więc pan prezes w przypisywanejmi wersji B tabeli przepływów pieniężnych wprowadził toprawidłowe źródło finansowania, oraz raty kapitałowe ponadwartość amortyzacji, to wówczas tabela ta byłaby poprawna.

Biorąc powyższe pod uwagę niżejprzedstawiam fragmentarycznie i wariantowo ?Tabelę C. Ustaleniepoziomu niezbędnych przychodów? zawartą w RozporządzeniuMinistra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006r. w sprawie określeniataryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf.

Wariant ?A? przedstawia stanistniejący, natomiast wariant ?B? stan jaki powinien być, nieuwzględniający amortyzacji środków trwałych sfinansowanychdotacją.

Marża zysku w wariancie A uwzględnia6 mln zł obligacji i wynosi: 7451 - 6000 + 88 = 1539

Od ponad roku mówiłem, że cena wody i ścieków jestzawyżona wskutek nieprawidłowego ujęcia we wniosku taryfowym amortyzacji środków trwałych sfinansowanych dotacją unijną.Ostatnio szacunkowo oceniłem to zawyżenie na ponad jeden zł, i niepomyliłem się, a można je teraz dokładniej wyliczyć:

(1 539 000 ? 88 000) : 1 415259 = 1 451 000 : 1 415 259 = 1,03 zł/m?

A więc cena wody i ścieków zawyżonajest z tytułu nieprawidłowej amortyzacji co najmniej o 1,03 zł najednym m?, i wydaje mi się, że na tym to się nie kończy, gdyżmam duże wątpliwości co do prawidłowego ujęcia kwoty wykupuobligacji w wysokości 6,00 mln zł , jak również można miećpoważne zastrzeżenie co do całkowitej kwoty emisji obligacjiwynoszącej 38 mln zł, która to kwota jest wielokrotnie przezwładze wymieniana.

Otóż obligację wyemitowane zostałyz dziesięcioletnim wykupem, więc mam duże wątpliwości czy wtrzech kolejnych latach należy wykupić obligacje na kwotę 18 mlnzł, bo to przecież aż 47 % całkowitej emisji. Ponadto zauważyćnależy, że przedsiębiorstwo uzyskało z Narodowego FunduszuOchrony Środowiska dofinansowanie do obligacji w wysokości 5,5 mlnzł rozłożone na 10 kolejnych lat. Tego już pan prezes zupełnienie ujmuje, a przecież to ma też wpływ na cenę.

Bardzo dużą inwestycję, poprawiającągospodarkę wodno-ściekową, zaczęto planować w latach 2006 ?2008, natomiast jej realizacja rozpoczęła się w roku 2011, więcjak to jest możliwe, że w tym okresie nie zgromadzono żadnychśrodków własnych z amortyzacji i zysku, a cała inwestycjasfinansowana została emisją obligacji w kwocie 38 mln zł i dotacjąunijną.

Największe moje wątpliwości budzipodawana ilość wody jaka zużywana jest w Sanoku i okolicy, coobszernie omówiłem w liście otwartym. Te wątpliwości dotyczącekwot emisji obligacji i ilości zużywanej wody sprawdzić możnawyłącznie w oparciu o dokumenty źródłowe.

Dlatego też ponownie wnoszę do RadyMiasta o przeprowadzenie wnikliwej, rzetelnej i uczciwej weryfikacjiwniosku cenowego na rok 2015 w oparciu o dokumenty źródłowe.

Już najwyższy jest czas przerwaćproceder oszukiwania nas, mieszkańców Sanoka i okolic.

Stanisław Roman