W świecie, w którym tak łatwo przyzwyczaić się do obojętności, w Lesku wydarzyło się coś zupełnie niezwykłego - powstał teatr, który ma pomóc w zbieraniu pieniędzy na leczenie Maksa Tockiego - 9-letniego mieszkańca gminy. Dzisiaj premiera pierwszego spektaklu. 

Powstał nieinstytucjonalny - „Teatr Urzędowy Bez Renomy”, tworzony przez ludzi, których na co dzień spotykamy w zupełnie innych rolach. W urzędzie gminy. To oni zajmują się ochroną środowiska, kulturą, sportem, księgowością czy obroną cywilną. To oni odbierają telefony, przygotowują dokumenty, rozwiązują codzienne problemy mieszkańców. A do wspólnego, teatralnego działania zjednoczył ich Burmistrz Leska Adam Snarski, wychodząc z inicjatywą, stanął na czele tego niecodziennego zjawiska artystyczno - społecznego. Stając również osobiście, wraz z pozostałymi urzędnikami, na scenie teatru. On też napisał i wyreżyserował pierwszy spektakl. 

Stają na scenie by ratować swojego mieszkańca gminy, który cierpi na śmiertelną chorobę genetyczną -  dystrofię mięśniową Duchenne'a. Jest to choroba mięśniowa powodująca stopniowy i nieodwracalny zanik wszystkich mięśni. Ta poruszająca historia była inspiracją do spektaklu. Urzędnicy zrobili to dla swojego mieszkańca, który potrzebuje pomocy. 

Bo za tym teatrem stoi właśnie historia, której nie sposób opowiedzieć bez emocji. To historia walki o życie mieszkańca gminy Maksa Tockiego. Walka ta stała się impulsem do działania, które przekracza granice urzędowych obowiązków.

Urzędnicy z Leska już wcześniej pokazywali, że potrafią jednoczyć siły. Organizowali koncerty, zbiórki, wydarzenia charytatywne. Tym razem postanowili zrobić coś więcej. Zamiast kolejnej akcji, stworzyli przestrzeń, w której emocje, sztuka i solidarność spotykają się w jednym miejscu. 

SPEKTAKL, KTÓRY JUŻ PORUSZYŁ MIASTO

Premiera spektaklu „GEN:END” zaplanowana jest na 9 maja 2026 roku w Bieszczadzkim Domu Kultury w Lesku. Miejsca na pierwszą premierę zostały zarezerwowane w jedno popołudnie. Takiej reakcji nie spodziewali się nawet sami twórcy. Zobaczyli więc jak wielką siłę ma wspólnota. Każde miejsce na widowni stało się czymś więcej niż tylko fotelem. Stało się realną pomocą. Szansą. Nadzieją. Wszystkie zebrane środki podczas zagranych spektakli będą w całości przeznaczane na leczenie Maksa. Twórcy, w swoim założeniu, chcieliby jeździć w swoim wolnym czasie do samorządów, grać, zbierać środki finansowe na leczenie potrzebującemu oraz rozmawiać o problemie. 

WIĘCEJ NIŻ TEATR

To, co wydarzyło się już w Lesku, trudno zamknąć w jednym słowie. To nie jest tylko teatr.To nie jest tylko akcja charytatywna. To dowód na to, że wspólnota wciąż istnieje, a za urzędowymi biurkami siedzą ludzie wrażliwi i empatyczni, którzy potrafią wzruszać, angażować się i działać ponad schematami i procedurami. To też dowód na to, że w małym mieście mogą rodzić się rzeczy wielkie, nie skalą, ale znaczeniem.

I TO DOPIERO POCZĄTEK

Być może ten teatr nie ma renomy. Być może jego aktorzy nie są profesjonalistami. Są urzędnikami. Ale ma coś, czego nie da się wypracować latami: prawdę. A prawda i w życiu i na scenie jest najważniejsza. Dlatego miejmy nadzieję że  historia Teatru Urzędowego Bez Renomy nie kończy się na jednym spektaklu. A być może poruszy jeszcze wiele problemów społecznych – tych najbliżej mieszkańców. 

Więcej o historii Maksa - znajdziesz w linku do zbiórki: https://www.siepomaga.pl/maks-tocki