Leśnicy zachęcają do odwiedzenia Plenerowego Muzeum Wypału Węgla Drzewnego w Mucznem. Można tam obejrzeć m.in. retortę, model mielerza, kadź potażarską oraz barak węglarzy.

W Bieszczadach i Beskidzie Niskim pierwsi wypalacze pojawili się latach 60. XX wieku.

Retorty znikają z bieszczadzkiego krajobrazu, bo tradycyjne metody wypalania węgla drzewnego wypiera jego przemysłowa produkcja i nowe technologie, a zawód wypalacza przechodzi do historii. Choć jeszcze pod koniec lat 90. ubiegłego stulecia w Bieszczadach były 53 bazy wypału węgla drzewnego. 

- Muzeum w Mucznem przypomina ważną i charakterystyczną historię naszych gór - podkreśla Edward Marszałek, rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie cytowany przez Polską Agencję Prasową. 

Ekspozycja znajduje się obok drogi ze Stuposian.

- Przez wiele lat był tam punkt wypału węgla drzewnego. W plenerowym muzeum obejrzeć można m.in. model milerza, retorty. Jest też kadź służąca do ługowania potażu - dodał rzecznik.

Przed laty węgiel wypaliło się w mielerzach - drewno układano w kopce i przykrywano gliną, później zastąpiły je stalowe piece, czyli retorty. 

Węgiel drzewny otrzymywany jest z drewna w procesie suchej destylacji. Jego wydajność energetyczna jest kilkakrotnie wyższa od drewna. Używany jest w wielu dziedzinach życia.

Pierwotnie wypalany był w mielerzach, czyli kopcach osypanych ziemią. Potem mielerze zastąpiono retortami. Do wyprodukowania 1 kg węgla drzewnego potrzeba ok. 5 kg drewna.

Źródło: PAP/red.