W nocy z 5/6 lipca 1940 r. niemieccy okupanci dokonali jednej z największych zbrodni na terenie ziemi sanockiej ? egzekucji 112 więźniów sanockiego więzienia.

Podczas II wojny światowej, w ramachAkcji AB i ?opróżniania? więzienia w Sanoku, w nocy 5/6 lipca1940 na Gruszce Niemcy rozstrzelali 115 (wg innych źródeł112) więźniów. Ofiarami byli Polacy, którzy zostali ujęcipodczas przedzierania się na Węgry, skąd zamierzali dołączyćdo formowanych oddziałów wojskowych na zachodzie we Francji i wAnglii. Zostali oni ujęci w wyniku licznych obław i za sprawąniejednokrotnie donosów o miejscu ukrywania się lub przejściaopłacanych przez Niemców działających na terenie woj.rzeszowskiego konfidentów. Przed egzekucją  aresztowanymurządzono w sanockim sądzie ?proces? - wszyscy oni otrzymaliwyroki śmierci. Nocą z 5/6 lipca 115 (inne źródła podają 112)skazanych zapakowano na cztery policyjne samochody ciężarowe iprzez Zagórz oraz Tarnawę Dolną i Górną przewieziono wmiejsce kaźni. Podczas transportu jednemu z aresztowanych udało sięzbiec. Na pozostałych czekał już wykopany tutaj odpowiedniejwielkości dół. Egzekucja zakończyła się nad ranem 6 lipca. 

Wykonali ją żołnierze z 45Niemieckiego Batalionu Policyjnego stacjonującego w Rzeszowie. Pozasypaniu mogiły została ona zamaskowana zwalonymi świerkami.Pomimo tych zabiegów, mieszkańcy pobliskiej Tarnawy, szybkodowiedzieli się co kryje zasypany dół i co wydarzyło się tamtejnocy. 

Po siedmiu latach od egzekucji,dokładnie w listopadzie 1947 roku zwłoki zamordowanych doczekałysię ekshumacji i godnego pochówku. Szczątki poległychprzewieziono do Sanoka i pochowano w zbiorowej mogile nacmentarzu przy ul. Rymanowskiej. Na mogile ustawiona została rzeźbadrapieżnego sokoła z rozpostartymi skrzydłami wspierającego sięna kamiennej kuli. Jej autorem jest sanocki artysta-rzeźbiarzStanisław Jan Piątkiewicz.